მიყვარდეს თუ არ მიყვარდეს ჩემი დაბადების დღე?

29 წელი შემისრულდა. ასე თავხედურად და საჯაროდ გავცემ ქალებისთვის მნიშვნელოვან საიდუმლოს – საკუთარ ასაკს. დიდი გოგო ვარ ნამდვილად. მაგრამ დიდად თავს საერთოდ ვერ ვგრძნობ. არც სახეზე მეტყობა რამე და, მითუმეტეს, არც მენტალურად განვსხვავდები 23-24 წლის ახალგაზრდისგან. იშვიათ შემთხვევებში კიდევ უფრო პატარა, თინეიჯერ სტუდენტს ვემსგავსები. დაბადების დღე არ მიყვარს, უფრო სწორად ამდენი წელია ჯერ ვერ დავადგინე,… Read More მიყვარდეს თუ არ მიყვარდეს ჩემი დაბადების დღე?

დღე მეათე

რამდენიმეთვიანი დაგვიანებით ვასრულებ ამ ექსპერიმენტს, რომელიც არც ისე ურიგო გამოვიდოდა, რომ არა დროის მუდმივი უქონლობა და გადადებული პოსტები, რომლებიც ათ დღეში უნდა დამემთავრებინა. მე კი რა ვქენი, როგორ გავწელე… დღეს მარშრუტკიდან ერთი, წითელ ბოტასებიანი მათხოვარი ქალი შევნიშნე მარჯანიშვილის მეტროს მოპორდაპირე მხარეს. არ იყო ახალგაზრდა და პატარა. საკმაოდ ასაკოვანსაც კი ვუწოდებდი. სრული იყო და ტანთ ძველი… Read More დღე მეათე

“რუსეთში მაღალი პენსიებია” ანუ საბჭოური რომანტიზმი და ფაშიზმზე გამარჯვების დღე

ორიოდ წლის წინ ჩემ ძალიან ახლო, უფროს ნათესავს, საბჭოთა კავშირის შესახებ ვეკამათებოდი. ის მკვეთრად პროსაბჭოური ორიენტაციისაა და იმ ძველი დროის ტკბილი მოგონებები სდევს თან. კითხვაზე, რატომ იყო საბჭოთა კავშირი კარგი, როცა ამდენ ბოროტებას სჩადიოდა, გამომიცხადა შენ რა იციო. ავუხსენი, რომ მოსმენილი და წაკითხული მქონდა ისტორიული ფაქტები. მიპასუხა, რომ ეს წიგნები ახალი წიგნებია და იმ დროინდელი… Read More “რუსეთში მაღალი პენსიებია” ანუ საბჭოური რომანტიზმი და ფაშიზმზე გამარჯვების დღე

დღე მეცხრე

დღეს საღამოს ერთი ბოშა გოგონა შვენიშნე, სავაჭრო ცენტრ გალერის მეოთხე სართულზე მაგიდასთან იჯდა და წვენს წრუპავდა. მე და ჩემი მეგობარი მაკდონალდსის ორმაგი ჩიზბურგერის მენიუს ვამუშავებდით, როცა ამ სრულიად უწყინარ გოგონას დაცვა მიუახლოვდა და ადგილის დატოვება მოსთხოვა. მეც, და ჩემი მეგობარიც გავიტრუნეთ. ის ბოშა გაჯინიანდა – რატომ უნდა წავიდე, არაფერს ვაშავებო. რაღაცას ეუბნებოდა დაცვის ბიჭი, და… Read More დღე მეცხრე

დღე მერვე

ხატვაზე მასწავლებელი გვეუბნებოდა – ერთ მონასმს ორჯერ ვერ გაიმეორებო. ერთნაირი მაინც არ გამოგივაო. ხოდა დღეს შევნიშნე, რომ ძალიან ხშირად ვცდილობ ერთი და იგივე მომენტი გავიმეორე. არადა ვერასდროს გაიმეორებ მომენტს ისე, რომ ზუსტად იგივე შეგრძნებები გქონდეს, როგორც წინაზე. ის აუცილებლად ძალიან განსხვავებული იქნება, ან უკეთესი ან უარესი, მაგრამ არა იგივე. ვერ ვისწავლე ჭკუა და ვეკიდები ამ… Read More დღე მერვე

დღე მეშვიდე

სინამდვილეში მეშვიდე კი არა, ხუთას ოცდამეშვიდე დღეა ალბათ. არ გამომდის მიმდევრობით წერა. ძალიან მოუცლელი გავხდი სამსახურში.  და მაინც… დღეს შევნიშნე ის, რაც დიდი ხანია შემჩნეული მაქვს და უბრალოდ კიდევ ერთხელ გადავეყარე. ანუ ის, რომ ყველაზე კარგ გადაწყვეტილებებს მაშინ ვიღებ, როცა ნაწყენი ვარ, გულნატკენი და სულნატკენიც. სევდიანობის ჟამს ყველაზე გულწრფელი ვხდები, პირველ რიგში საკუთარ თავთან. როცა… Read More დღე მეშვიდე